Feeds:
เรื่อง
ความเห็น

Archive for the ‘บทกวี…ของ “การิน”’ Category

ผู้สร้าง

แก่นกวี: กลอนแปด

ฉันจะสร้าง “ความฝัน” อันบรรเจิด

ให้บังเกิดเป็น “ความจริง” สิ่งที่เห็น

จะลำบาก ยากแค้น แสนลำเค็ญ

ฉันจะเป็น “ผู้สร้าง” ทางชีวี

Read Full Post »

ครู

แก่นกวี: โคลงสี่สุภาพ

………………………………………….

ครูคือผู้ถึงแล้ว              ความงาม

ครองจิตอยู่ทุกยาม         เที่ยงแท้

ครองกายบ่ทำทราม        ใฝ่ต่ำ นาพ่อ

พลั้งพลาดบ่อาจแก้         กลับได้ คำ “ครู”

Read Full Post »

เท่าที่เป็น

แก่นกวี: กลอนแปด

…………………………………………

“หิน” คือ “หิน” อย่างไร ก็เป็น “หิน”
หวังปั้น “ดิน” ให้เป็น “ดาว” นั้นอย่าหมาย
จักเปลี่ยน “พลอย” ให้เป็น “เพชร” ได้เช่นไร
เขาเป็นได้ เท่าที่เป็น เช่นนั้นเอง

คลิ๊ก!!เพื่อไปยังบล็อกรวมสิ่งดีดีที่มีให้จาก : พละชัย ฟูเกียรติพงษ์

Read Full Post »

ใครปราชัย

แก่นกวี: กลอนแปด

 ……………………………………………………………………………………………..

ยังเย้ยได้ เย้ยไป ให้โอกาส

ถ้าเธอพลาด ล้มลง ที่ตรงหน้า

ฉันจะเหยียบ ย่ำซ้ำ ไม่นำพา

แล้วจะถาม เธอว่า…ใครปราชัย?

Read Full Post »

กมนนัทธ์

แก่นกวี: กลอนแปด

……………………………………………………………………………………………………………

ตวัดตรึง รัดมั่น รวมกันไว้

ด้วยหัวใจ ด้วยความรัก สมัครมั่น

เป็นความหมาย ชื่อ “ลูกสาว” ตราบนิรันดร์

“กมนนัทธ์” ผูกพัน ด้วยรักเอย

…………………………………………………………………………………………………………….

 

Read Full Post »

คนกวาดถนน

 

แก่นกวี : กาพย์ฉบัง ๑๖

 

……………………………………

 

เก็บๆกวาดๆปัดไม้

ฝุ่นฟุ้งกระจาย หันซ้ายหันขวาระแวง

 

รถราวิ่งไวขันแข่ง

ซ้ายขวาวิ่งแซง เร่งแรงตระบึงเฉียดชน

 

พวกเขาคือเจ้าถนน

เราคือคนจน เก็บกวาดถนนเจ้านาย

 

หลายคนจำต้องมาตาย

 สังเวยชีพให้ ฝากไว้ริมทางกลางเมือง

 

…………………………………………..

Read Full Post »

คือ…เธอ

แก่นกวี : กลอนแปด

…………………………………………………………………………………………………………….

บางคนรักปักใจฤทัยหนึ่ง

บางคนซึ้งสมัครใจหทัยสอง

แต่ฉันรักเพียงหนึ่งคนึงปอง

ผู้ที่ครองดวงฤดีนี้คือ…เธอ

Read Full Post »

Older Posts »